Կարինե ԱՇՈՒՂՅԱՆ. Ում համար՝ խաչ, ում համար՝ խաչագողության խոպան հող

Հայաստանում Մամուլի աշխատողի օրն է: Այսինքն՝ ոչ միայն լրագրողների, այլև սրբագրիչների, էջադրողների, ձևավորողների, թերթավաճառների: Նրանց բոլորին՝ շնորհավորանքներ: Իսկ լրագրողներից (և խմբագրիներից, իհարկե)՝ շնորհավորանքներ նրանց, ում չի վերաբերում Օսկար Ուայլդի՝«Ժուռնալիստիկան կազմակերպված չարախոսությունն է» ասույթը: Եվ ովքեր, անկախ ամեն ինչից, համառորեն հաջողացնում են մնալ ազատ, գրել բացառապես հոգու մղումով, ազնիվ մոտիվացիայով, որովհետև երիցս ճիշտ է Քամյուն ՝ Ազատ մամուլը լինում է լավ կամ վատ՝ դա ճիշտ է, բայց առավել ճիշտ է այն, որ անազատ մամուլը երբեք լավը չի լինում:

Մի բուռ ազնիվների տոնն է, որ հավատում են, թե իրենց գրով եթե ոչ մոլորակի , մարդկության կամ մի ժողովրդի, ապա գոնե մի մարդու ճակատագիր կարող է փրկվել:
Ում համար՝ խաչ, ում համար՝ խաչագողության խոպան հող:
«Իսրայելական մամուլը կարողացավ անհնարին դարձնել բռնապետությունը, իսկ դեմոկրատիան՝ անտանելի» (Շիմոն Պերես):
Հայաստանում ոչ առաջինն է իրողություն, ոչ էլ՝ երկրորդը:
Այսպես կամեցա շնորհավորել հայաստանյան այն լրագրողներին, ում սկզբունքայնության, պետական մտածողության և մասնագիտական պարկեշտության շնորհիվ բռնապետությունը կատարյալ չէ, և ժողովրդավարությունն էլ անհնարին չէ:

Շնորհավորում եմ մեզ ու ձեզ՝ բոլոր նրանց, ովքեր իրենց հրապարակումներով մի բուռ լույս են ավելացրել, ովքեր շարունակում են հավատալ իրենց գրի զորությանը:

Մեկնաբանություններ